MEVSİMLİK İŞÇİLER YABANCI DEĞİLLER |
Kafa kağıdında;
Türkiye Cumhuriyeti yazan…
Bir lokma ekmek için;
Dört mevsim ülkenin dört-bir yanını dolaşan…
Ve yarınlara dair;
Hiçbir sosyal güvencesi olmayan bu toprakların insanıdır mevsimlik işçiler…
Yani;
O bildiğimiz sığınmacılardan filan değiller..
Hastalandı mı;
Hastane kapılarında sıra beklemeden öncelik tanınan…
Harçlığı tükenince;
Cebine harçlık koyulan…
Karnı doyurulunca;
Plajlarda yan-gelip yatan…
Sokaklarda kavga çıkaran sığınmacılar filan değil;
Öz-be öz, bu toprakların insanları onlar…
Bu topraklarda doğan…
Açta kalsa da, yarı tokta yaşasa da;
Bu topraklarda yaşamayı düşleyen…
Aç-arık ölse de, mezarının bu topraklara kazılmasını isteyenlerdir onlar…
Yani, onlar bizim insanlarımızdır…
Aynı havayı teneffüs ederek, birlikte yaşamaya çalıştıklarımızdır..
Kısacası, onlar bizim bir parçamızdır…
Ve şu an sohbetini yapmaya çalıştığımız o mevsimlik işçiler ki;
Yılın dört mevsimi de hiç boş durmazlar…
Bir gün daha fazla yaşamak için; oradan-oraya koşarlar…
Bir bakarsın;
Çukurova da çoluk-çocuk pamuk topluyorlardır…
Bir bakarsın;
Sırt-sırta doluşmuşlar bir kamyona Ege’ye tütün toplamaya gidiyorlardır…
Ve bir bakarsın fındık bahçelerinde düşe-kalka fındık toplamaya çalışıyorlardır…
Sigorta yoktur…
Sağılık güvencesi yoktur…
Sadece bir gün daha fazla yaşamak için uğraşıp durmaktadırlar…
Hem de bazen öyle çok büyük zorluklarla karşılaşırlar ki;
Bazı belediyeler il ve ilçe merkezine sokmak istemezler…
Tuvalet ve su sorununu bahane ederler…
Çirkin görüntü yaratıyor diye çadır kurdurmazlar…
Vesaire, vesaire…
Kısacası;
Yıllardın aynı zorlukları yaşayarak oradan-oraya koşuşturup durmaktadır mevsimlik tarım işçileri…
Ve onlar bu ülkenin öz-be öz vatandaşları olmasına karşın;
Yönetsel güçler de bu kanayan yaraya bir türlü parmak basmak istemezler…
Yani bir türlü çözüm getirmeyi düşünmezler…
Ancak, geçtiğimiz günlerde ‘mahalli gazetelerimizin’ 2. sayfasında bir haber dikkatimi çekti…
Ve okuyunca da beni ziyadesiyle memnun etti…
Bu okuduğum haberi özetleyerek sizinle de paylaşmak isterim…
Ki, paylaşmak istediğim konu tamda sohbetimizle ilgili bir haber…
Özetleyerek veriyorum;
TBMM Başkanlık Divanı Üyesi ve CHP Giresun Milletvekili Necati Tığlı, ‘Mevsimlik İşçilerin’ sorunlarına çözüm getirmek istiyor…
21 Milletvekili arkadaşının imzasını alıyor…
Mevsimlik İşçilerin sorunlarının çözülmesi için TBMM çatısı altında bir komisyon kurulmasını istiyor…
Ve gerekçesini de şöyle açıklıyor;
“Mevsimlik tarım işçilerinin en büyük sorunlarının başında; taşıma, barınma, sağlık, temizlik, eğitim ve sosyal güvenlik geliyor” diyor…
Ve şöyle devam ediyor;
“Geçici ya da tarım işçilerinin çalışma yerine gitmek için yaşadıkları ulaşım zorlukları…
Uygun olmayan yerlerde ve çadırlarda kalmak zorunda olmaları…
Herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna kayıtlı olmadan yaşam mücadelesi vermeleri…
İşçi çocuklarının okula gitmemesi..
Barınma şartlarından kaynaklanan;
Bulaşıcı hastalıklar ile birlikte temiz su bulamamaları…
Tuvalet ve kanalizasyon sistemlerinin olmayışı…
Yeterli sağlıklı beslenme koşullarının olmayışı, mevsimlik tarım işçilerinin sorunlarının başında gelmektedir.” dedikten sonra da;
TBMM çatısı altında bir komisyon kurulmasını öneriyor ve bu sorunların çözülmesini talep ediyor…
Bu konuda siz ne düşünürsünüz onu bilemem ama…
Ben -gerçekleşmesi hayalde olsa- mevsimlik işçiler adına atılın bu adımı yürekten destekliyorum…
Ve bunun öncülüğünü yapan Necati Tığlı’ ya da -bu sorunları dile getirdiği için- bravo diyorum…
Buyurun…
Bu konuda şimdi söz sırası sizin…