
| “Sevgililer Günü Üzerine” |
“Yâr deyince kalem elden düşüyor
Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor
Lambamda titreyen alev üşüyor
Aşk kâğıda yazılmıyor Mihriban”
— A. Karakoç
Günümüz popüler kültürüyle şekillenen “Sevgililer Günü” her ne kadar romantik bir atmosfer vadetse de, aslında kavramsal bir sığlığın ve kültürel bir kopuşun simgesi hâline gelmiş durumdadır.
Modern dilde “sevgili” kelimesi çoğu zaman geçici bir heyecanı, yüzeysel bir etkileşimi ve Batı tarzındaki “flört”, “dating (çıkmak)” gibi kelimelerini karşılayan bir etikete dönüştü. İstisnalar dışında, “sevgilim var” denildiğinde kast edilen budur.
Oysa bizim lügatimizde sevda; sadakat, sabır ve edep ile harmanlanır.
Modern sevgililikte “alternatifler” her zaman masadayken, kadim aşk için sevgili:
“Mühür gözlüm seni elden sakınırım.
Kendi gözüme bile sakınırım, kıskanırım.
N. Ertaş
Mısralarında ebedileştirdiği gibi, seven için; sevgili kendisinden bile korunan bir büyük kıymettir.
Aşık; bir hevesin değil, bir ömrün adıdır. Aşık olmak, kendi varlığından vazgeçip ‘’bir’’ olmaya talip olmak, lambada titreyip alevde üşümektir.
Ben ve o arasındaki ayrımı yok edip biz olabilmektir.
Kadim kültürümüzde ‘’sevgili’’ kelimesi bugünkü gibi bir statü belirtmezdi. Bizim medeniyet kodlarımızda aşık ve maşuk (sevilen) vardır.
14 Şubat ‘’sevgili’’ kavramını piyasaya süren küresel bir pazar yeridir.
Kadim kültürde sevda, mahremiyet ve tevazu üzerine kuruluyorken; modern sevgililik anlayışı, ‘’görünürlük’’ ve ‘’sergileme’’ üzerine kuruludur.
Alınan pahalı hediyeler sevginin derinliğini değil, cüzdanın kalınlığını kanıtlamak çabasına dönüşmüştür.
Bugünü ortaya atan Batı, milattan sonra 496’da öldürülen Aziz Valentine adlı Hristiyan din adamıyla bağlantı kurarak, şuur altımıza misyonerlik kodlarını da yüklemektedir.
‘’Sevgililer günü’’ kutlamak birini sevmekten ziyade, modern dünyanın bize öğrettiği sevgili rolünü oynamaktır.
Bizim kültürümüzde ‘’aşk’’ bir güne sığdırılan bir kutlama değil, her nefeste taşınan bir emanettir.
‘’Cânı kim cânânı için sevse, cânânın sever,
Cânı için kim ki cânânın sever, cânın sever’’
Fuzûlî
Varsa eğer: ‘’Ben ve O’’ arasındaki ayrımı yok edip ‘’BİR’’likte yananlar, SEVGİLİLER GÜNÜNÜZ kutlu olsun.