Vay be!
Siyah-Beyaz fotoğraflar iyice sararıp tanınmaz hale geldiğine göre, demek ki aradan çok zaman gelip-geçmiş…
Halbuki bazen düşünüyorum da;
Çok-çok gerilerde kalsa da anılar…
Sapsarı sarararak tanınmaz hale gelse de fotoğraflar…
Bana ‘dün’ gibi taptaze, bugünkü kadar sıcak yakın duruyorlar…
Vay be!
Siyah-beyaz fotoğraflar ne kadar sararsa da…
Yaşanmışlıklar ne kadar çok-çok gerilerde kalsa da…
Severek, inanarak ve içselleştirilerek yaşananlar;
Unutmak isteseniz de unutulmuyor…
Ve sizi tekrar alıp, o eski günlere götürüyor…
Kaldı ki nasıl unutulur o günler;
Merkez nüfusu az ve alanı dar bir kasabada yaşıyorsunuz…
Üzerinizde ‘cumhuriyet öğretmeni’ olmanın sorumluluğunu taşıyorsunuz…
Şimdi bu durumda cumhuriyetin kazanımlarına nasıl uzak durursunuz?
Duramazdık;
Çünkü bizlerde cumhuriyetin ışınlaması ve felsefesiyle filiz verip büyüyen, karanlıkları aydınlatmak isteyen öğretmenlerdik…
Yıl; 1973
Öncelikle cumhuriyet ve yurtsever öğretmenler olarak bir araya geldik…
Zor koşullar altında Türkiye Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneğini kurup TÖB-DER çatısı altına girdik..
İlçede TÖB-DER Şubesini açtığımız yıl;
Cumhuriyetin 50. yılıydı…
Bu ‘kutlamada’ cumhuriyetin 50. yılına yakışır olmalıydı..
Ve öğretmen arkadaşlar bir araya geldik;
Cumhuriyetin 50. yılını tiyatro, sanat ve kültürel etkinliklerle kutlamaya karar verdik…
Ve önce sahnelemek istediğimiz oyun, cumhuriyetin aydınlanma mücadelesine uygun düşsün diye ‘Söğütlü Köyün Öğretmeni’ isimli oyunu sahnelemek istedik…
Çünkü oyunun konusu;
Cumhuriyetin aydınlanma mücadelesini vermek isteyen öğretmenle, karanlıklardan beslenen feodal ağaların ve gericiler arasında geçen yaşanmış bir öyküyü anlatıyordu…
Ayrıca salt tiyatro oyunu sahnelemekle kalmamış ve Cumhuriyetin 50.Yıl Kutlama programının içerisini türküler, şarkılar ve eğlenceli Skeç ve parodilerle süslemiştik…
Unutmadan bu araya küçük birde not düşmek istiyorum, o da şu;
Sohbetimizin giriş bölümünde de söylediğim gibi yaşadığımız ilçe yoksulluklar ve olumsuzluklar içinde boğuşan bir ilçe olduğu için, çalışmalarımızı yapacak salon bulamazdık…
Ve bu konuda ilçenin tek sineması olan ve işletmeciliği Aziz Bayrak’a ait olan Sinema Salonundan yararlanırdık…
Uzatmayalım;
Ağustos aylarında başladığımız Cumhuriyetin 50. yıl Gecesi Tiyatro ve Sanat Etkinlikleri provalarımızı 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı akşamına yetiştirdik…
Ve tıklım tıklım dolan 350 kişilik Salonda;
Hem tiyatro oyunumuzu sahneledik…
Hem türkülerimizi salonla birlikte söyledik…
Ve hem de cumhuriyetin 50. yılında bütün renkler bir araya gelerek hep birlikte eğlendik…
Birlikte eğlenmek zorundaydık;
Küçücük bir ilçede yaşasak da, bizler cumhuriyetin birbirine uyum sağlaması gereken farklı renleriydik…
Son sözler;
Bizler 50 yıl önce bu küçücük Dereli ilçesinde ‘Cumhuriyetin 50. Yılını büyük bir coşkuyla kutlamıştık…
Üç gün sonra (Pazar) günü Cumhuriyet 100’üncü yaşına giriyor…
Günümüzde nasıl kutlanacak?
Daha doğrusu bir kutlama yapılacak mı? onu bilmiyorum…
Görselde paylaştığım fotoğrafla ilgili bilgi notu;
Ayaktakiler soldan sağa; Program sonu ilçe jandarmalarından iki asker bizimle birlikte fotoğraf çektirmek istiyor. (Devamında;)
Beyaz ceketli genç THM Sanatçımız Talat YAYLAMIŞ..
Kravatlı öğretmen; TÖB-DER Kurucu Başkanı Ali TÜRK
Beyaz Doktor önlüklü öğretmen arkadaşımız Ali ÖZDEMİR…
Yanındaki kazaklı öğretmen arkadaşımız Mikail YILMAZ
(Ve yandakiler fotoğrafın içinde yer almak isteyen genç ve çocuklar)
Alt sıradakiler soldan sağa;
(İlk siyah kazaklıyı çıkaramadım)
Beyaz Doktor gömlekli öğretmen arkadaşımız Ahmet T. ALMALI..
Yanındaki (ben) ve benim yanımdaki öğretmen arkadaşımız ise Ali AYDIN…
İkinci bilgi notu;
Önümüzdeki beyaz kartonda ‘Cumhuriyetin 50. Yıl Gecemize Hoş Geldiniz’ yazısı yazıyordu ama yıllar onu sararıp soldurmuş ve okunmaz hale sokmuş…
Tüm Hakları Saklıdır © 2020 Giresun Gündem
Bir Yorum Bırak